Κεντρομήχανα σπορ αυτοκίνητα από νορμάλ κατασκευαστές; Γίνεται; Κάποτε είχαμε το Toyota MR2, τώρα όμως το πιο… νορμάλ κεντρομήχανο είναι η Porsche Boxster.

Ποιος θα περίμενε πως ανάμεσα στα ονόματα των κατασκευαστών που παράγουν σπορ μοντέλα με τον κινητήρα στο κέντρο θα ακούγονταν και ονόματα που γενικά παράγουν νορμάλ μοντέλα; Πως γίνεται και ξαφνικά, νορμάλ κατασκευαστές κάνουν την υπέρβαση και παράγουν κεντρομήχανα σπορ αυτοκίνητα;

Αν σας ρωτούσαν να ονομάσετε μία μάρκα με κεντρομήχανα αυτοκίνητα, ποια θα λέγατε; Την Ferrari; Τη Lamborghini; Ναι, και η Porsche με την Cayman/Boxster που πλέον λέγεται 718.

Φαίνεται λοιπόν πως δεν είναι τόσο εύκολο να «βουτήξεις» σε αυτή τη λίστα κατασκευαστών όταν τα ονόματα είναι τα τρία πιο διάσημα της αυτοκίνησης. Κι όμως στη λίστα αυτή, τις περασμένες δεκαετίες μπήκαν και ονόματα χωρίς το «γκλάμουρ».

Η Fiat, με το Χ1/9 και για 17 χρόνια είχε τη δική της μικρή Ferrari. H Toyota, με τρεις γενιές MR2 είχε από το 1984 και για 26 χρόνια το δικό της κεντρομήχανο σπορ μοντέλο. Η MG με το MGF, από το 1995 και για 16 χρόνια είχε ένα ανοιχτό μοντέλο με τη μηχανή στο κέντρο. H Alfa Romeo με την 4C εδώ και τρία χρόνια έχει ένα πανάλαφρο σούπερσπορ αυτοκίνητο.

Θα έλεγε κανείς πως με τόσους νορμάλ κατασκευαστές να μπαίνουν στην κατηγορία κάθε τόσο, πιθανώς το κεντρομήχανο αυτοκίνητο να μην είναι και τόσο «φοβερό». Κι όμως. Το κεντρομήχανο αυτοκίνητο, θυμίζουμε, είναι η βάση όλων των μονοθεσίων, όπως αυτών της Formula 1. H τοποθέτηση του κινητήρα στο κέντρο, πίσω από τον οδηγό, συνεπάγεται ένα σωρό συμβιβασμούς σε πρακτικότητα και άνεση, κι όλα αυτά στο βωμό της απόλυτης οδικής συμπεριφοράς. Δεν είναι εύκολο στην οδήγηση, είναι όμως ότι πιο ακριβές όταν ξέρεις να το οδηγείς.

Το να πιάσει ένας νορμάλ κατασκευαστής και να φτιάξει ένα τέτοιο αυτοκίνητο είναι δείγμα του πάθους που κουβαλάει μέσα του, που θέλει να δείξει προς τα έξω για το πόσο οδηγοκεντρικό μπορεί να κάνει ένα αυτοκίνητο.

Είναι όμως εύκολο να το φτιάξει; Η Renault είναι η μάρκα που έρχεται να βάλει το δικό της όνομα, ξανά, στην κατηγορία με το νέο Alpine. Στην παραπάνω λίστα η Renault βρισκόταν μέχρι και το 1991 όταν το τελευταίο Alpine βγήκε από την παραγωγή, τώρα όμως ετοιμάζεται να ξαναμπεί.

Πως γίνεται; Για μία μάρκα που μπορεί να παράγει το Renault Megane RS, το να δημιουργήσει ένα κεντρομήχανο αυτοκίνητο δεν είναι τεράστια δυσκολία. Αν κρίνουμε από το παράδειγμα της Fiat που πήρε ένα 127 και το γύρισε ανάποδα, έκανε δηλαδή τους εμπρός τροχούς να είναι πίσω και τους πίσω να στρίβουν και να είναι εμπρός, τότε λύση υπάρχει για το πάτωμα. Για τα μοτέρ η Renault έχει ένα 1.800άρι τούρμπο έτοιμο για χρήση, ενώ αργότερα μπορεί να τοποθετήσει και κάτι μεγαλύτερο για να χτυπήσει τις Porsche 718. Θα το κάνει; Πιθανώς.

Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει όρεξη και τεχνολογία να συμβεί. Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτή η κίνηση θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τη Renault. Θα ανεβεί στα μάτια μας; Σίγουρα αυτό συνέβη με την Alfa Romeo και την 4C. Θα γίνει και με την Renault; Τι λέτε, γίνεται;